Friese doula loodst vrouw door barensweeën Als verpleegkundige op de kraamafdeling van het ziekenhuis heeft ze geen tijd om te doen wat ze het liefste doet: vrouwen van het begin tot het einde door de bevalling loodsen. Daarom werd Nelleke Claas doula, de eerste in Friesland. Door Pauline van Kempen Ik reik je de helpende hand als de golven van de weeën komen, belooft Nelleke Claas (53) uit Drachten op haar visitekaartje. Ze is, voor zover ze weet, de eerste doula in Friesland. Een doula, ofwel bevallingscoach (doula is Grieks voor helpende vrouw), biedt vrouwen emotionele en fysieke ondersteuning tijdens de zwangerschap, de bevalling en de periode daarna. Het beroep is nieuw in Nederland, maar bestaat in bijvoorbeeld Amerika al veel langer. Claas las anderhalf jaar geleden een berichtje in de krant over de eerste lichting afgestudeerde 'pufmaatjes' aan de opleiding in Utrecht en wist: dit wil ik ook. Afgelopen september schreef ze zich in, vrijdag heeft ze haar laatste examenopdracht. De moeder van twee kinderen werkt al vijftien jaar als verpleegkundige op de kraamafdeling van ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten. Het liefst 'doet' ze daar bevallingen. Maar hoe gaat dat in een ziekenhuis: er zijn soms vier bevallingen tegelijk aan de gang en je holt van de een naar de ander. En als je dienst is afgelopen, ga je naar huis. „Er is steeds minder tijd om er naast te gaan zitten.” Ook de verloskundige, die de medische verantwoordelijkheid heeft over de bevalling, kan zich dat niet permitteren. En toch is dat waar veel aanstaande moeders behoefte aan hebben, weet Claas. „Ze voelen zich in de steek gelaten. Ik blijf, al duurt het twee dagen.”  Nelleke Claas gebruikt een zitbal om met de barende vrouwen een ontspannende 'weeëndans' uit te voeren.Met simpele middelen als een nat washandje, een massage, een muziekje of gewoon een hand om in te knijpen helpt een doula vrouwen te ontspannen. Daardoor gaat de bevalling sneller, is er minder behoefte aan pijnbestrijding en kunnen keizersnede en tangverlossingen in veel gevallen voorkomen worden, blijkt uit Amerikaans onderzoek. Een bevalling wordt gestuurd door hormonen, legt Claas uit. Het stofje oxytocine, dat de weeën op gang brengt, werkt het best als je ontspannen bent („daarom wordt het ook wel het knuffelhormoon genoemd”). Het stresshormoon adrenaline gaat die werking echter juist tegen. En daardoor gaat het allemaal veel moeizamer. Natuurlijk zijn er genoeg mannen, moeders en vriendinnen die de barenden uitstekend kunnen bijstaan. Maar Claas heeft genoeg bevallingen meegemaakt om te weten dat het ook wel eens anders gaat. „Sommige mannen vinden het heel eng. Ze vluchten of ze worden boos op de zuster. En moeders zijn nogal eens geneigd hun eigen verhaal te gaan vertellen. Daar heeft zo'n vrouw niets aan.” Zeker vrouwen die er alleen voor staan of vrouwen voor wie een eerdere bevalling een traumatische ervaring is geweest, kunnen veel baat hebben bij een doula, gelooft Claas. Evenals vrouwen die op latere leeftijd voor het eerst moeder worden en die vaak onzekerder zijn dan jonge moeders omdat ze meer weten of misschien al een aantal miskramen achter de rug hebben. Hoewel ze officieel nog moet beginnen, begeleidde Claas als 'stagiair' al een vrouw die uiteindelijk met een keizersnede is bevallen. Dat kon niet anders omdat het kind verkeerd lag. Maar toch waren zij en haar man blij met de begeleiding vooraf, vertelt ze. „We hebben samen een geboorteplan gemaakt. Daarin kunnen de ouders aangeven wat ze willen. Dat helpt om er meer grip op te krijgen.” De doula is tevreden als een vrouw met een tevreden gevoel op haar bevalling terugkijkt. „Ze moet het gevoel hebben dat ze het goed gedaan heeft. En dat het niet anders kon. Dan is het toch de mooiste dag van je leven.” |